Weblog 391

Jippie de pippie, hij is weer opgerot naar zijn eigen land! Normaal gesproken ben ik helemaal niet van het oprotten naar eigen land, maar die lieve goeie sint, echt, als kiespijn! En niet omdat ik niet cadeautjes houd, of van feestjes. Maar mijn twee gevoelige kindertjes zijn er gewoon door van slag. En we kijken nooit sinterklaasjournaal en we doen niet alsof het allemaal echt is, maar ze pikken er toch heel veel van op op school en bij vriendjes. En schoentjes zetten is gewoon superspannend, sowieso. Daar slapen ze slecht van.

Maar het zit erop.

Woensdag haal ik de kerstboom van zolder.

Maar eerst drink ik even een biertje met mijn echtgenoot. Hebben we wel verdiend.

Amsterdamse biertjes
Amsterdams lekkers

 

Weblog 390

Koude ochtend
Koude ochtend

Op maandag deed ik ook iets leuks. Op maandag bloedde ik kalmpjes leeg. Ik vind dat zo’n onzin hè, dat menstrueren. Stuur me gewoon een melding op m’n telefoon, via een app ofzo: “Je bent niet zwanger, ga door naar start.” Net zo duidelijk, en een stuk minder vermoeiend.

wp_20161205_16_40_28_pro
Koude avond

 

Weblog 389

Ze vroeg alweer weken om het Scheepvaartmuseum. Dus terwijl de mannen het voor sinterklaas gekregen Star Wars Lego-pakket in mekaar aan het knutselen waren, gingen wij schepen kijken. Een echt meidenuitje, jeweetwel.

"Hallo walvis!"
“Hallo walvis!”
Kleuren terwijl we op de taartjes wachtten
Kleuren terwijl we op de taartjes wachtten
Prachtig gebouw
Prachtig gebouw

Het was zo vermoeiend dat de kleuter na afloop in de draagdoek op mijn rug in slaap viel terwijl ik naar de bushalte liep. Twintig kilo slapend kind op mijn rug… Ik ben blij dat we niet iedere dag naar het Scheepvaartmuseum gaan.

 

Weblog 388

Gember, tijm, citroen en honing. Heet water. Ik drink het al twee weken, én ik slik multivitaminen. Maar ik ben nog altijd verkouden.

Ik ruim de vaatwasser in en uit, ik was, droog en vouw, ik veeg en dweil, ik ruim op, gooi weg, poets en boen. Maar iedere avond is het huis weer een teringbende.

Ik doe boodschappen, ik smeer boterhammen, ik snijd fruit, groenten, rozijntjes desnoods, ik kook, bak, en braad. En iedere dag willen ze weer eten.

Wat een baan…

Blugh...
Blugh…

 

 

NaNo 30

Het is officieel mislukt nu, ik heb geen 50.000 woorden in een maand geschreven. En ik ben ook nog steeds niet van mijn verkoudheid af. En het ijs is alweer gesmolten terwijl we nog niet eens hebben kunnen schaatsen.

Maar het leven is mooi
Maar het leven is mooi

Heeft er iemand een codeïnetabletje voor me? Dat helpt tegen het hoesten en ik word er ook lekker wappie van. Lijkt me wel grappig.

NaNo 29

Het leven is prachtig. Ook als ik niet schrijf. Ik laat het los, laat het gaan, en Elsa bevriest de vaart voor mijn huis.

Elsa, of de kleuter
Elsa, of de kleuter

Mijn gedachten verzetten zich nog altijd tegen die rust die mijn lichaam me oplegt. Ik wil wil wil van alles. Maar vandaag moest het leven traag en mindful, want de bakfiets stond bij de fietsenmaker. Alles te voet met de kinderen. En dat was eigenlijk best fijn.

Ondertussen loopt project Haal Een Mislukt Project Uit En Maak Er Iets Moois Van ook prima. Ik denk dat ik straks iets soortgelijks moet gaan doen met mijn NaNoWriMo-project.

Ja, ik weet het, deze steek is heel 2015
Ja, ik weet het, deze steek is heel 2015

NaNo 27

Toch jammer dat mijn lijf november heeft gekozen om me ertoe te dwingen te doen wat ik al maanden wíst dat ik moest doen: Rusten. Ik ben niet ver gekomen met NaNoWriMo, en het rusten heeft me vooralsnog niet veel meer opgeleverd dan een sjaal voor mijn zoon en een fikse verkoudheid. Oh well… Zoals een voortvarend schrijvende vriendin zei: Elke maand is novel writing month.

Avondlicht
Avondlicht

En ondertussen blijf ik nog even doen wat ik doen moet: Zo weinig mogelijk.

NaNo 24

ik was aan de beterende hand, dacht ik. En toen werd de kleuter ziek. En toen we bij de slager stonden (er zal hoe dan ook gegeten moeten worden), klapte de achterband van mijn bakfiets.

For real
For real

En toen moest ik dus te voet naar school om het grote kind op te halen. Maar de kleuter wilde niet meewerken, dus moest zij op mijn rug. Ze weegt ruim 19 kilo.

Zwaar rugzakje
Zwaar rugzakje

Ik heb mijn best gedaan om gezond te eten en te snoepen, om te rusten zoveel ik kan. Maar het houdt nog niet over. Ik vond wel tijd om te haken, maar nog niet om te schrijven.

Wie zoet is krijgt lekkers
Wie zoet is krijgt lekkers

 

NaNo 23

Ik had opgeruimd, gestofzuigd en gedweild. De woonkamer zag er voor de verandering eens niet uit als een kruising tussen een modderworstelkuil en de uitverkoopbak bij Bart Smit. Ik voelde me nog niet fabuleus, maar goed genoeg om weer te schrijven.

En toen moest ik de kleuter ziek thuishouden.

Chaos! En blijf van mijn soep af!
Chaos! En blijf van mijn soep af!